26 اکتبر 2017•بهروزرسانی: 27 اکتبر 2017
ازمیر/ افسون یلمز/ خبرگزاری آناتولی
از شهروندان سیاهپوست ترکیه که در قرن پانزدهم میلادی برای کشاورزی و کار از آفریقا به منطقه آناتولی مهاجرت کرده و بیشتر در استانهای ازمیر، آیدین و موغله در سواحل دریای اژه و مدیترانه ساکن شده اند به عنوان «آفرو-ترکها» یاد می شود.
این شهروندان ترکیه، سالهاست که عشق و محبت کشور را در قلبهای خود نهادینه کرده اند. علیرغم کاهش تعدادشان، هنوز اما بسیاری از آنها در روستای «خاصکوی» شهرستان بایندیر استان ازمیر به زندگی ادامه می دهند.
آفرو- ترکهای ازمیر در گذر زمان مثل یک خانواده عادی ترکیه دارای نام هایی همچون محمد، علی، عایشه، خدیجه و شاکر هستند. در منازل آنها لباس های محلی ترکیه اولین چیزی است که به چشم میآید.
زنان سیاهپوست با روسری و لبخند به استقبال شما می آیند. این افراد ترکی را به لهجه منطقه اژه صحبت می کنند. در آشپزخانه آنها، غذاهای مخصوص آناتولی پخته می شود.
تعداد زیادی از آنان، دلیل مهاجرت نیاکان شان به ترکیه را نمی دانند. آنها خود را ترک می دانند و از سوال درباره رنگ پوست شان خیلی خوششان نمی آید. آفرو-ترکها نه تنها در روستاهای خود، بلکه در شهرها نیز فعالیت دارند.
دکتر امید جعفر کارادوغان، استاد تاریخ در دانشگاه سینوپی در مورد آفریقایی تباران ترکیه تحقیقاتی را انجام داده است. وی در این زمینه اظهار داشت:
«آفرو- ترکها پس از سال 1510 میلادی به منطقه تحت قلمرو امپراتوری عثمانی مهاجرت کردند و جهت کار در کارخانهها و کارگاههای دوره عثمانی از آفریقا آورده شدند.
به دلیل عدم وجود برده داری در دین اسلام، دولت عثمانی بخشی از آنها را جهت انجام کارهای کشاورزی در استانهای ازمیر، موغله، آیدین، آنتالیا و جمهوری ترک قبرس شمالی اسکان داد.
پس از سال های 1650 الی 1700 از این شهروندان سربازگیری نیز صورت می گرفت. بسیاری از کودکان آفریقایی تبار یتیم نیز از سوی خانوادههای ترک به فرزندی پذیرفته شده اند».
