23 مه 2016•بهروزرسانی: 24 مه 2016
استانبول/ نوریاغدی ایلسویر/ خبرگزاری آناتولی
سمپوزیوم یک روزه ای با عنوان مشکل تروریسم ترکیه درباره منابع تروریسم و مبارزه با آن به میزبانی بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ترکیه (SETA) در مرکز این بنیاد در استانبول برگزار شد.
پروفسور برهان الدین دوران، هماهنگ کننده عمومی بنیاد SETA طی سخنانی در باره اهداف برگزاری این سمپوزیوم اظهار داشت: مسئله تروریسم تنها مشکل ترکیه نیست. گروههای تروریستی نژادی، دینی و ایدئولوژیک در همه جای دنیا دیده میشوند. با حادثه 11 سپتامبر متوجه شدیم که تروریسم ممکن است تمام جهان را تهدید کند. بنابر این مسئله تروریسم در دستور کار تمام دولتها، دانشگاهها، رسانهها و مراکز تحقیقات قرار گرفت".
وی افزد: "ترکیه مدت هاست با گروه تروریستی پ.ک.ک مبارزه میکند. پ.ک.ک تروریسم نژادی را دنبال میکند، از مردم ما قربانی زیاد گرفته است به ویژه در یک سال اخیر، از ژوئن سال 2015 به این سو مردم را به شورش تحریک کرد اما ناکام ماند".
دوران همچنین گفت که مردم ترکیه از فعالیتهای تروریستی آنها حمایت نکرد و نیروهای امنیتی نیز با عملیات پاکسازی به آنها ضرر جدی وارد کرده اند.
سپس اوزلم کیهان، استاد دانشگاه ایشیق با اشاره به فعالیتهای گروه تروریستی پ.ک.ک در یک سال اخیر گفت: "این گروه با آغاز فعالیتهای تروریستی در داخل شهرها اشتباه کرد. خواستند مردم را علیه دولت تحریک کنند ولی نشد. بیشترین ضرر را از فعالیتهای تروریستی پ.ک.ک مردم منطقه متحمل شدند. مردم از پ.ک.ک خسته و متنفر شدند".
کیهان درمورد نظرسنجی یک استاد دانشگاه دجله اظهار داشت: "بر اساس نظرسنجی ساکنین منطقه به استراتژی حفر خندق پ.ک.ک اشتباه دانستند. گروه تروریستی پ.ک.ک حمایت مردم را از دست داد، دولت ترکیه اعتماد مردم را کسب کرد. حمایت مردم از اهمیت ویژهای برخوردار است".
طه کوسه کارشناس تحقیقات امنیتی در SETA نیز ضمن اشاره به تاریخچه تروریسم گفت: "با ظهور القاعده و داعش تعریف تروریسم تغییر کرد. در سالهای 1980 تروریسم در اکثر نقاط جهان بر اساس ایدئولوژی بود. در سالهای 2000 با ظهور القاعده تروریسم فراملیتی و با ظهور داعش نیز تاثیر جدید تروریسم بوجود آمد".
وی به اهمیت تفکیک گروههای تروریستی در مبارزه با تروریسم امروزی تاکید کرد و گفت: "امروزه گروههای تروریستی را میتوان در چهار گروه دسته بندی کرد. یک دسته از گروههای تروریستی در کشورهای ضعیف مانند سوریه، جمهوری کنگو و افغانستان بروز پیدا میکنند. اینجا موضوع اساسی ناکارآمدی مکانیسم دولت است. دوم افراط گرایی در جوامع غربی است. کسانی که به علل مختلف مانند محرومیت در جامعه و محرومیت فرهنگی به طور فراملیتی به خشونت سیاسی دست میزنند. سوم ملی گرایی نژادپرستانه است. پ.ک.ک نیز یکی از این گروهها است. چهارم شبکههای فراملیتی است. این شبکهها ساختارهای سیاسی و اقتصادی موجود را هدف قرار میدهند".
