پناهجویانی که اغلب از خاورمیانه و شمال آفریقا به امید زندگی بهتر راهی فرانسه شده اند، با فرارسیدن فصل سرما شاهد ناملایمات بسیاری در پاريس هستند.
06 ژانویه 2018•بهروزرسانی: 08 ژانویه 2018
پاریس / خبرگزاری آناتولی
چادرهای کوچکی که در پیادهروهای پاریس کنار هم برپا شده، تنها مأمنی است که صدها پناهجو در سوز سرمای این شهر میتوانند شب خود را در آن بگذرانند.
باد سردی شروع به وزیدن کرده و مردمانی که از جنگ و قحطی و درگیری فرار کردهاند، دور آتشی که به زحمت روشن شده جمع شدهاند. سال نو برای آنها چندان هم خوب شروع نشد. جایی برای ماندن، غذایی برای خوردن و پولی برای خریدن مایحتاجشان ندارند و این فهرست نبودنها هم پایانی ندارد.
همزمان با روشنایی ابتدایی صبح در صفهای بلند صبحانهای میایستند که سازمانهای خیریه برای توزیع در میان آنها آوردهاند. با کمی قهوه و کمی نان صبح پاریس برای پناهجویان از نو آغاز میشود.
يكى از آنها به نام ظاهر 7 ماه پيش که از افغانستان به پاریس آمده است. وی میگوید:
"7 ماه است که در فرانسه هستم. شب و روز این 7 ماه را در خیابانها گذراندهام. همه این آدمهایی که میبینید مهاجر هستند و همهاشان مثل من زندگی خیابانی دارند. میگفتند در اروپا انسانیت وجود دارد». خیلی وقتها میشنیدم که در کشورهایی مثل آلمان و فرانسه محبت و احترام به نوع بشر وجود دارد. اما خودم اینجا از نزدیک دیدم. اصلا چنین چیزی حقیقت ندارد. اینجا با مهاجران خیلی بدرفتاری میکنند. به ما حمله لفظی میشود. هیچ کس اهمیتی برای ما قائل نیست".
روایت عبد که از پاکستان، کشور همسایه ظاهر به پاریس آمده نیز چندان تفاوتی ندارد. وی نيز اظهار داشت:
"تحقیری که در پاریس با آن مواجه شدیم را در هیچ جای اروپا ندیدیم. بسیاری از کسانی که برای اعطای پناهندگی ثبتنام کردهاند ماههاست منتظر هستند.
تا آن روز من و همه آنها در خیابان زندگی خواهیم کرد. پس از ثبتنام هیچ تضمینی وجود ندارد که در جایی اقامت کنیم".
شاهر، پناهجوی تونسی نیز گفت:
"برخی از پناهجویان از شدت سرما جان دادهاند. "5 نفر از سرما جان خود را از دست دادند. بله از سرما! انگار که اتفاق عادی افتاده باشد کسی سراغ این ماجرا را نگرفت".
عدم وجود کمپهای کافی برای اسکان پناهجویان از علل اصلی گسترش وخامت اوضاع در خیابانهای فرانسه است. با بسته شدن کمپ پناهجویان کاله که در سال 2016 مرتبا با مسائل حقوق بشری موضوع اخبار جهانی میشد نیز بر تعداد پناهجویان در خیابانها افزوده شد. بر اساس آمار رسمی 5596 و بر اساس تخمینهای غیر رسمی 7000 پناهجو در کمپ کاله اسکان داشتند.
ادوارد فیلیپ، نخستوزیر فرانسه تابستان سال گذشته گفته بود که 40 درصد از افرادی که به فرانسه پناهنده شدهاند جایی برای اسکان ندارند. وی همچنین خبر داده بود که ظرف 2 سال آینده، 12 هزار و 500 خانه و پناهگاه ویژه پناهجویان به مجموع 80 هزار خانه و پناهگاه فعلی اضافه خواهد شد.
روایت عبد که از پاکستان، کشور همسایه ظاهر به پاریس آمده نیز چندان تفاوتی ندارد. وی در این مورد می گوید: "تحقیری که در پاریس با آن مواجه شدیم را در هیچ جای اروپا ندیدیم. بسیاری از کسانی که برای اعطای پناهندگی ثبتنام کردهاند ماههاست منتظر هستند. تا آن روز من و همه آنها در خیابان زندگی خواهیم کرد. پس از ثبتنام هیچ تضمینی وجود ندارد که در جایی اقامت کنیم".
شاهر، پناهجوی تونسی نیز میگوید که برخی از پناهجویان از شدت سرما جان دادهاند. "5 نفر از سرما جان خود را از دست دادند. بله از سرما! انگار که اتفاق عادی افتاده باشد کسی سراغ این ماجرا را نگرفت".
عدم وجود کمپهای کافی برای اسکان پناهجویان از علل اصلی گسترش وخامت اوضاع در خیابانهای فرانسه است. با بسته شدن کمپ پناهجویان کاله که در سال 2016 مرتبا با مسائل حقوق بشری موضوع اخبار جهانی میشد نیز بر تعداد پناهجویان در خیابانها افزوده شد. بر اساس آمار رسمی 5596 و بر اساس تخمینهای غیر رسمی 7000 پناهجو در کمپ کاله اسکان داشتند.
ادوارد فیلیپ، نخستوزیر فرانسه تابستان سال گذشته گفته بود که 40 درصد از افرادی که به فرانسه پناهنده شدهاند جایی برای اسکان ندارند. وی همچنین خبر داده بود که ظرف 2 سال آینده، 12 هزار و 500 خانه و پناهگاه ویژه پناهجویان به مجموع 80 هزار خانه و پناهگاه فعلی اضافه خواهد شد.
با اینحال تنها در سال 2016، 85 هزار پناهجو وارد فرانسه شدهاند.
امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه در نخستین روزهای آغاز در اختیار گرفتن قوه مجریه این کشور گفته بود: "باید برای شنیدن صدای پناهجویان گوش شنوا داشته باشیم. این وظیفه ماست".
البته روایت پناهجویان از اوضاع خود در فرانسه با اظهارات رئیس جمهور این کشور تفاوت زیادی دارد.
محمد تبعه لیبی است که از قاچاقچیان اعضای بدن انسان، تراژدی کودکان یتیم و جنگ ناپایان در کشورش فرار کرده و راهی فرانسه شده است. او میگوید: "مردم باید بدانند که ما در چه وضعیتی زندگی میکنیم. جایی برای حمام کردن نداریم. کسی نداریم که به ما کمک کند. کسانی که در خیابانها زندگی میکنند نگران هستند. نگران آن هستند که پلیس فرانسه مانند دفعات پیش چادرهای آنها را تخریب کند".
گل 19 سال دارد و از افغانستان فرار کرده و با غروب خورشید و حاکم شدن سرما، او هم شروع به لرزیدن میکند. بیشتر از یک سال است که به پاریس آمده است. مادر و پدرش را از دست داده و تنها برادرش زنده مانده است اما از وقتی که به فرانسه آمده نتوانسته با برادرش صحبت کند. چادری را که در آن زندگی میکند به دوربین نشان میدهد و میگوید که در این چادر با 4 نفر دیگر زندگی میکنند.
