Hacer Şahin
04 مه 2021•بهروزرسانی: 06 ژوئیه 2021
کویته/ خبرگزاری آناتولی
پناهجویان افغان، ازبک و ترکمن در حومه شهر کویته در ایالت بلوچستان پاکستان قریب 40 سال است در خانههایی با یک غرفه که از خشت و آجر ساخته شدهاند، در فقر و نداری به زندگی خود ادامه میدهند.
آنان در دهه 80 میلادی از افغانستان مهاجرت کردهاند و هنوز تابعیت پاکستان را ندارند. ساکنان این خانههای گلی، نمیتوانند برای خود گذرنامهای دریافت کنند، لذا برای سفر به خارج از کشور مجبور هستند ابتدا از افغانستان که در فاصله 130 کیلومتری قرار دارد، عبور کنند.
شمار زیادی از این پناهجویان زبان ترکی را بلد بوده و ترکیه را بسیار دوست دارند. این افراد جهت تامین نیازهای اساسی خود مانند غذا، پوشاک و دارو با مشکلات مالی زیادی مواجه میشوند.
عبدالباری بخاری، یکی از پناهجویان ازبک در کویته که به زبان ترکی مسلط است، در گفتوگو با خبرنگار آناتولی اظهار داشت: از آنجا که پناهجو هستیم، امکان دریافت کمک از دولت را نداریم و قبوض برق، آب و گاز را بهسختی پرداخت میکنیم.
وی گفت: در محلهای که من در آنجا زندگی میکنم، مردم با فقر شدید دست و پنجه نرم میکنند. برخی خانوادهها تا حدی فقیر هستند که طی سه روز فقط یک بار میتوانند غذای گرم بخورند. کودکان به کتاب نیاز دارند. مردم نیازمند نان و دارو هستند. باید نیازهای این مردم بیچاره تامین شود.
