مقر سازمان ملل/خبرگزاری آناتولی
هاله غاوی، یک پزشک زن اهل سوریه است که به همراه همسر پزشکش در نخستین سال آغاز اعتراضات خیابانی این کشور به اتهام کمک به مصدومان، بازداشت شده و پس از آزادی، به غازی عنتب ترکیه پناه آورده است.
او 7 سال است که از برادر، پدر همسرش و شماری دیگر از نزدیکان خود هیچ خبری ندارد. هاله که در غازی عنتب اقدامات داوطلبانه برای حمایت روانی از کسانی که سرنوشتی مانند خودش دارند را انجام می دهد دردناکترین روایتی که از زبان آنان شنیده را نگه داشتن بازداشتشدگان در سلولی در کنار چندین جسد برشمرد.
او در گفتگو با خبرنگار آناتولی در این زمینه اظهار داشت: همسرم پس از بازداشت به مدت 40 روز در یک سلول نگهداری شد و به کسی اجازه ملاقات با او داده نشد. روزی یک بار به او غذا داده شد و اجازه رفتن به توالت را نداشت.
هاله با اشاره به اینکه در زمان بازداشت همسرش باردار بوده و روزهای دشواری را پشت سر گذاشته، افزود: مدتی پس از انتقال همسرم به زندانی دیگر، آزاد شد. سپس در اواخر سال 2011 به غازی عنتب آمدیم. برادر، پدر همسرم و7 تن دیگر از اعضای نزدیک خانواده ام همچنان مفقود هستند. 7 سال است هیچ خبری از آنان نداریم. نمی دانیم که زنده هستند یا نه. این بی اطلاعی بسیار سخت است.
این زن سوری که هم اکنون از بازداشتی های سابق رژیم اسد از لحاظ روانی حمایت می کند در خصوص داستان هایی که از زبان آنان شنیده، گفت: تجربیات آنان هر روز در ذهنم هستند. نگران آن هستم که آیا نزدیکانم نیز تحت شکنجه های رژیم اسد قرار گرفته اند یا نه. یکی از تلخ ترین روایاتی که شنیدم نگهداشتن یک فرد بازداشتی آن هم روزها در کنار چندین جسد در یک سلول در زندان است. اجازه خروج از آن سلول را به او نداده اند. ماندن در یک سلول با چندین جسد را تصور کنید!.
او با اشاره به شکنجه و تجاوز جنسی به زنان در زندان های رژیم اسد، ادامه داد: حتی شنیدم که با برخی کودکان نیز بدین گونه برخورد شده است.
بر اساس گزارش منابعی وابسته به مخالفان سوری، بیش از 500 هزار نفر توسط رژیم اسد بازداشت شده اند. بیش از 13 هزار و 500 زن در این زندان ها شکنجه شده و مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند. هم اکنون بیش از 7 هزار زن در زندان به سر می برند. شبکه حقوق بشر سوریه نیز اعلام کرد که اطلاعی از سرنوشت حداقل 82 هزار زندانی در دست نیست.
