03 دسامبر 2018•بهروزرسانی: 03 دسامبر 2018
ادلب/خبرگزاری آناتولی
غیرنظامیان سوری که در جریان جنگ داخلی حدود هشت ساله در این کشور دچار معلولیت شدهاند، هم اکنون با واقعیت جدیدی روبرو هستند که بدون داشتن یک یا چند عضو و سایر اختلالات جدی مجبور به زندگی هستند.
بسیاری از معلولان جنگی سوریه که در اردوگاه های پناهجویان به سر می برند، برای دریافت سلامتی و خدمات توانبخشی نیاز به حمایت دارند. برخی از آن ها جهت تأمین معیشت خانواده و برخی هم برای ادامه تحصیل خود در مدارس منتظر کمک هستند.
ام احمد، مادر چهار کودک معلول سوری که در یکی از اردوگاه های ادلب زندگی می کند، به مناسبت روز جهانی معلولان در باره زندگی سخت خود با داشتن کودکان معلول با خبرنگار آناتولی گفتگو کرد.
وی در این زمینه گفت: "شوهرم بدون هیچ جرمی سالها در زندانهای رژیم اسد قرار دارد و به دلیل اینکه مورد شکنجه قرار گرفته، بیمار است. لذا برای تامین معیشت فرزندانم مجبور به کار کردن هستم ولی از درد در ستون فقراتم رنج می برم. من دارای دختر معلول 20 ساله بودم. زمانی که وی بیمار شد، من نتوانستم به وی نه شیر و نه دیگر مواد غذایی لازم را فراهم کنم. بدنش از فرط گرسنگی به حدی ضعیف و خسته شد که وزنش از 40 کیلو گرم به 20 کیلو کم شد. برخی اوقات فکر می کنم مرگ وی به دلیل تقصیر از سوی من بود. در حال حاضر می خواهم دیگر فرزندان معلول خود را درمان کنم و اما شراطی ندارم."
ام احمد با بیان اینکه فرزند 16 ساله اش در حمله هوایی مجروح و معلول شده است، تصریح کرد: فرزندشدر صورت عدم رسیدگی پزشکی با احتمال فلج شدن روبروست.
این خانم سوری در پایان با بیان اینکه شوهرش نیز از بیماری قلب رنج می برد و به درمان نیاز دارد، افزود: علی رغم هم این مشکلات و بیماریش به دنبال کار است.
عبد الرزاق غمروک یک معلول سوری دیگر که در حمله هوایی رژیم اسد در سال 2013 در حمس مورد اصابت شرپنل ها قرار گرفته و مجروح شده است، نیز گفت: دستم بر اثر اصابت شرپنل قطع و پایم شکست. قطعه نیز به ستون فقراتم اصابت کرد. با کمک خیرین برای تداوی من را به لبنان رفتم و تدامی شدم و سلامتی خود را بازیافتم.
وی با بیان اینکه از تامین نکردن ما یحتاج اولیه فرزندانش رنج می برد، اظهار داشت: زندگی غم انگیزی دارم. فرزندانم از من پول می خواهند و من نمیتوانم به آن ها چیزی بدیهم. از اینکه از تامین نیاز های آنها ناتوان هستم، رنج می برم. نمی خواهم آن ها آنچه را که من تجربه کردم، آن ها هم تجربه کنند.