İsmail Özdemir, Kemal Zorlak
08 Јули 2026•Ажурирано: 08 Јули 2026
Илјадници луѓе учествуваат на традиционалниот „Марш на мирот“, кој се одржува по шумската патека што бошњачките цивили ја користеа во обид да стигнат до градот Тузла и да се спасат од геноцидот што во 1995 година во Сребреница го извршија српските сили, јавува Анадолу.
Во рамките на одбележувањето на 31-годишнината од геноцидот, во кој беа убиени најмалку 8.372 бошњачки цивили, повеќе од 6.000 учесници се собраа во местото Незук за 22. издание на „Маршот на мирот“.
Тридневниот марш се одржува по шумската патека, позната меѓу локалното население како „патот на смртта“, по кој во јули 1995 година бошњачките цивили се обидуваа да избегаат од геноцидот. Секој ден учесниците ќе пешачат во просек по 35 километри, а маршот ќе заврши на 10 јули со пристигнувањето во Меморијалниот центар и гробиштата во Поточари.
Меѓу учесниците има и преживеани што во 1995 година по овој пат успеале да се спасат од геноцидот.
- „Не смееме да заборавиме“ -
Исмет Селман од Травник за АА изјави дека секој треба барем еднаш да учествува на овој марш.
„Не знам како се чувствуваат другите, но за мене секојпат е сѐ потешко. Сепак, ќе продолжам да доаѓам сѐ додека имам сила. Наша должност е да не се заборави ова. Никогаш не смееме да заборавиме што ни се случи и што може повторно да се случи“, рече Селман.
Амра Хашеми, која живее во Австрија, а потекнува од Сребреница, изјави дека на маршот учествува со сопругот и ќерката.
Посочувајќи дека во геноцидот изгубила многу роднини, Хашеми рече: „Не мислам дека сѐ уште сум целосно свесна за сето она што го преживеав. Верувам дека чувството ќе биде уште посилно кога ќе поминеме дел од патот. Горда сум што успеав да дојдам тука заедно со мојата ќерка.“
Мирзет Омеровиќ, по потекло од Сребреница, кој доаѓа од Шведска, изјави дека атмосферата е исклучително емотивна.
Седумдесет и седумгодишниот Мирсад Мехинагиќ, кој пристигна од градот Бар во Црна Гора, изјави дека дваесетти пат учествува на маршот.
„За мене ова е должност. Не смееме да заборавиме. Секој треба барем еднаш да дојде тука и лично да почувствува низ што поминале луѓето. Кога сум на маршот, имам чувство како некој да ме брка. Како повторно овде на сите нас да ни се врши геноцид“, изјави тој.
- На 11 јули ќе бидат погребани 10 жртви -
По окупацијата на Сребреница на 11 јули 1995 година од страна на српските сили под команда на Ратко Младиќ, бошњачките цивили што побараа засолниште кај холандските војници во состав на Обединетите нации подоцна им беа предадени на српските сили.
Најмалку 8.372 Бошњаци беа однесени со автобуси и камиони, а потоа брутално убиени во шуми, фабрики и магацини. Нивните тела беа закопани во различни масовни гробници низ земјата за да се скријат трагите од злосторството.
По војната започнаа активности за пронаоѓање на исчезнатите. Жртвите чии посмртни останки беа идентификувани по ексхумацијата од масовните гробници секоја година на 11 јули се погребуваат во Меморијалниот центар во Поточари.
Досега во Поточари се погребани 6.772 жртви, додека 250, по желба на нивните семејства, се погребани на локални гробишта. Повеќе од 1.000 лица убиени во геноцидот во Сребреница сѐ уште се водат како исчезнати, а нивните посмртни останки не се пронајдени.
Меѓународниот суд на правдата во Хаг во својата пресуда од 2007 година, врз основа на доказите на Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија (ICTY), настаните во Сребреница и околината ги квалификува како „геноцид“.
На 11 јули, по повод 31-годишнината од геноцидот, во Меморијалниот центар во Поточари ќе бидат погребани уште 10 идентификувани жртви, со согласност на нивните семејства.
