Мит или нерешена мистерија - вечната потрага по чудовиштето од Лох Нес

ЛОНДОН (АА) - Мистеријата за чудовиштето од шкотското езеро Лох Нес со години го привлекува вниманието на научниците од целиот свет, пишува Анадолу.

Повеќе од илјада години, легендата за Неси, суштеството за кое се раскажува дека живее во познатиот шкотски Лох Нес, и понатаму останува мистерија што научниците се обидуваат да ја разоткријат, и покрај недостатокот на конкретни докази за неговото постоење.

Приказната за Неси, кое се смета за митско водно суштество, се заснова на мистериозна средба која се тврди дека се случила меѓу ирскиот католички мисионер Свети Колумба и локален пливач во шестиот век. Според легендата, во 565 година од нашата ера суштество каснало пливач и се подготвувало да нападне друг кога интервенирал Колумба, наредувајќи му на суштеството „да се врати“, кое го послушало.

Признавањето на легендата за чудовиштето од Лох Нес во светски рамки започна во 1933 година кога беше завршен патот покрај езерото, обезбедувајќи непречен поглед. Во декември 1933 година, британскиот весник Дејли Меил го назначи Мармадук Ветерел, ловец аматер, да го пронајде Неси.

Ветерел тврдеше дека видел големи отпечатоци од стапала за кои верувал дека му припаѓаат на суштество „многу моќно, со меко стапало и долго околу 20 стапки“ откако го спровел своето истражување. Меѓутоа, зоолозите кои ги прегледаа отпечатоците од стопала на самото место утврдиле дека тие се направени со помош на држач за чадор или пепелник, и дека во основата имале стапало на нилски коњ.

Обидите да се докаже постоењето на чудовиштето од Лох Нес добија на интензитет во средината на 1930-тите години со ширењето на сензационални вести во весниците. Во 1934 година, британскиот лекар Роберт Кенет Вилсон го сними она што стана познато како „фотографија на хирургот“, познатата слика која наводно го прикажува суштеството, која беше објавена во Дејли Меил, предизвикувајќи глобална сензација.

Со текот на годините, подрачјето на Лох Нес привлекуваше бројни ловци на чудовишта, а направени се и неколку обиди за технолошки истражувања, но повеќето беа неуспешни. Подоцна се покажа дека фотографиите, направени за да го поткрепат тоа тврдење, се лажни.

Обидите за лоцирање на суштеството со помош на сонарна технологија беа направени во неколку наврати, вклучително и во 1987 и 2003 година, но ниту еден не даде резултат. Дури и во 2018 година група истражувачи спроведе опсежно истражување на ДНК во водите на Лох Нес за да го идентификуваат водниот живот, но неочекувано, не беа пронајдени докази за суштеството слично на морски рептил. Меѓутоа, истражувањето сугерираше на постоење на исклучително голема јагула.

Минатиот август, 90 години по неговото наводно прво модерно видување, ентузијасти од целиот свет се спуштија во Лок Нес со надеж дека ќе го пронајдат големото суштество. Организаторите ги нарекоа обидите за најголем организиран лов на „Неси“ во последните 50 години.

Здружението Лох Нес извести дека во најновите истражувања се користени термовизиски и најсовремени дронови.

Емили Лумино, вработена во здружението Лох Нес, сподели информации за најновата студија во интервју за Анадолу.

Таа нагласи дека досега ниту еден убедлив доказ не го демантира постоењето на чудовиштето од Лох Нес.

„Затоа луѓето ја сакаат мистеријата и имагинацијата, и можеби верувале во Неси кога биле мали деца“, рече Лумино.

Кејси, жителка на областа Лох Нес, верува дека има многу шкотски легенди кои содржат вистина.

Друг жител, Мартин, спомна дека тврдењата за постоењето на суштеството кружеле дури и кога тој бил дете.

„Би сакал да верувам дека постои, но не сум сигурен. Навистина не сум. Но да, ако дојдете во Шкотска, мора да го видите Лох Нес“, рече Мартин.