АНКАРА (АА) - ШУЛЕ ОЗКАН -
Палестинско-британската режисерка Фарах Набулси во разговор за Анадолу ја раскажа пораката од нејзиниот филм „Учителката“ (The Teacher), при што меѓу другото нагласи: „Сакам луѓето да се запрашаат дали за нив ова е прифатлива реалност, ако не, зошто Палестинците беа принудени да ја прифатат?“
Набулси ја освои наградата БАФТА за нејзиниот краток филм „Подарок„ (The Present) и беше номинирана за Оскар во категоријата за најдобар краток филм. Таа раскажа за потешкотиите што ги доживеала додека го снимала нејзиниот прв долгометражен филм, „Учителката“, кој имаше своја премиера во 2023 година, како и за тоа каков пристап има кон ликовите во нејзините приказни.
„Мојата главна цел при снимањето на филмот беше да ја одведам публиката на емотивно патување во животите и искуствата на ликовите. Се надевам дека ќе можам да ги натерам да размислуваат за овие избори и одлуки. Сакам луѓето да се запрашаат, дали е ова реалност прифатлива за нив? Ако не, зошто Палестинците се принудени да го прифатат тоа?“, рече Набулси.
- „Кога со свои очи ја видов неправдата, бев изненадена“ -
Родена и израсната во Велика Британија, Набулси нагласи дека е горда на идентитетот што го наследила од нејзините палестински родители и рече дека посетата што ја направила во Палестина пред околу 10 години била пресвртница во нејзиниот живот.
„Пред да одам во окупирана Палестина, мислев дека знам што се случува таму, но кога со свои очи ја видов неправдата, бев изненадена“, изјави Набулси.
Набулси, која за време на нејзината посета на Палестина наишла на контролни пунктови на патиштата, бегалски кампови, уништени куќи и деца приведени среде ноќ, рече дека овие дискриминации и болни сцени длабоко ја погодиле и речиси ја довеле во депресија.
„Кога ќе погледнам наназад, оваа ситуација беше и начин да се справам со неправдата на која бев сведок. Нема ништо поемотивно од тоа да создадеш нешто. Затоа се навлеков и почнав да снимам кратки филмови. Кога стигнав до мојот четврти краток филм, решив да направам следен чекор и го снимив мојот прв долгометражен филм 'Учителката'“, рече таа.
- „Лично бев сведок на настаните во сценариото“ -
Набулси истакна дека има за цел преку киното да му ги покаже на светот тешкотиите што ги доживува палестинскиот народ и дека таа го напишала сценариото за филмот „Учителката“, кој беше премиерно прикажан на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто во 2023 година, црпејќи инспирација од нејзините многубројни средби со Палестинците.
Изјавувајќи дека многу од навидум апсурдните настани во нејзиното сценарио се засновани на факти на кои таа лично била сведок или слушнала од прва рака, Набулси рече дека директно набљудувала ситуации како што се судењето на палестинските деца во воените судови, уништувањето куќи и насилството на илегалните израелски доселеници.
Набулси истакна дека ослободувањето на израелскиот војник заробен од Хамас во 2006 година во замена за повеќе од 1.000 палестински политички затвореници кои беа во административен притвор во 2011 година откри огромна нерамнотежа во вредноста на човечкиот живот.
„Никогаш не можев да замислам дека палестинските животи не се толку вредни како животот на еден израелски Евреин, што би довело до таква бездна при вреднувањето на човечкиот живот, што ќе резултира со смрт, повреди, глад и болести на стотици илјади луѓе во Газа“, рече Набулси.
- „Одеднаш се најдовме себеси како снимаме среде неправда во реално време“ -
Зборувајќи за тешкотиите што ги доживеала додека го снимала филмот, палестинско-британската режисерка вели дека ги предвидела тешкотиите што ќе настанат со заминувањето во земја каде што имало режим на апартхејд.
Набулси рече дека филмот е снимен во близина на селото Бурин во окупираниот град Наблус на Западниот Брег, што предизвикало одредени тешкотии.
„Снимавме во близина на селото Бурин. За време на снимањето добивме вест дека илегални израелски доселеници се спуштиле во селото и ги запалиле засадените маслинови дрвја. За овој инцидент се зборуваше и во приказната на нашиот филм. На патот до работа, го паркирав автомобилот во близина на брачниот пар и нивните 6 деца кои стоеја пред урнатините на една куќа која штотуку била срушена. Израелската војска ја срушила оваа куќа пред само неколку часа“, признава таа за Анадолу.
Набулси го истакна психолошкото влијание на настаните и фактот што таа не можела да го предвиди стресот што тие настани ќе го создадат.
„Одеднаш се наоѓате себеси како снимате филм среде неправдите што ги доживува вашиот тим во реално време. Ова е многу различно од гледањето вести од далеку или од читањето весници. Многу од членовите на вашиот тим и уметници ги доживеале овие настани од прва рака. Ова е нивната реалност, нивниот свет, и да го имаш ова предвид, влијае длабоко кај луѓето, ментално и емоционално. Ова за мене беше најтешкиот дел од процесот“.
Набулси потсети дека проблемите и насилството кои се тема во нејзините филмови се засновани на бруталната воена окупација и колонизација, и истакна:
„Посветувањето на мојата уметност на оние кои беа замолчени, не е само достигнување, туку и привилегија и чест. Дехуманизацијата на која Палестинците беа подложени со децении ја натера светската заедница да заборави дека Палестинците живеат, сакаат, дишат, страдаат и доживуваат среќа како и сите други човечки суштества. Сакам луѓето да имаат поголема емпатија за приказните на Палестинците и да ја поддржат нивната борба за правото да живеат слободно.“
